Toch moet het even van mijn hart,
de zogenaamde specialisten die keuvelen voer voetbal tijdens het EK, en de keuzes die gemaakt worden in het hedendaags spelletje dienen ons te kijken naar het totaal plaatje van de (jeugd) opleidingen.
En neen, het begint niet met lekker pingelen, en neen het begint niet met vrij uit je ding kunnen doen. Als je kijkt naar andere landen, zijn die ons mijlen ver gepasseerd waar wij eerst de toon aangaven.
Is hier wat aan te doen...ja, maar dat gaat tijd kosten en iedereen dient mee te doen !
Ik zal proberen wat puntjes te geven:
4-3-3 veroudert, mjahhh, maar vanuit dit systeem is het makkelijk schakelen naar andere systemen, ga niet meer uit van de traditionele spel systemen (punt naar voren of naar achteren), leer van jongs af aan om meerdere systemen te spelen, betekend meer (spel) inzicht, en sneller iets kunnen recht of om zetten in het veld. Geen "van achteruit opbouwende" robotjes kweken maar spelers met verstand van voetbal en eigen initiatief.
Al enige jaren roep ik dat de opleiding van/voor verdedigers aangepakt moet worden, deze juist en goed opleiden is van levens belang, maar je we moeten pingelen...wel je hebt het tot nu toe gezien, drama binnen het Nederlands voetbal als het om verdedigen gaat. Opkomen of statische backs, inschuivende 3 of 4, weet je het is een kwestie van keuzes maken, maar echt opleiden ho maar, en dat is zonde, kost je een EK en mogelijk een WK.
Creatieve middenvelders, altijd leuk en aardig, maar de bal af pakkers-zwoegers-knokkende spelers voor elke meter, ontbreken meestal. Ook hier weer keuzes maken in de opleiding, en vergeet niet dit kan samen gaan ! Maar we zien liever iets anders van de 6-10-8 dan werk voetbal, jammer omdat je juist daar de slag kan winnen.
Aanvallers moeten mooi zijn. mooi lopen, sierlijk bewegen, pingelen etc. etc. maar bij bal verlies...ho maar dan zijn ze niet thuis ! En moeten al die eigenschappen in de spelers zitten...nee hoor, eenvoudig een man voorbij komen, een afgemeten voorzet geven en scoren, dat zie je ze steeds minder doen maar zijn wel de eigenschappen die van belang zijn !
Sommige zaken kan je niet leren, maar een hoop wel en wij leren precies de verkeerde zaken aan de jeugd om uiteindelijk te overleven in de top van het voetbal. Onze nieuwe TD van de KNVB zegt:
Hans van Breukelen, de nieuwe technisch directeur van de KNVB, concludeerde na zijn aanstelling dat er vooral op het mentale en fysieke aspect een wereld te winnen valt voor het Nederlandse voetbal.
Terwijl een aardige trainer (Henk ten Cate) dit zegt:
Maar in plaats van het mentale en fysieke aspect, hamert hij juist op het belang van het technische onderdeel. ,,Voetbal wordt in steeds kleinere ruimtes gespeeld. In mijn ogen moeten voetballers daarom al op jonge leeftijd veel meer getraind worden op onderdelen zoals de kunde om de bal dicht bij je te kunnen houden en een hoge handelingssnelheid. Alles is trainbaar; het is een kwestie van herhalen en herhalen. De meeste jeugdopleidingen in Nederland zijn veel te algemeen."
Alles is trainbaar, klopt...tot zelfs de penalty's toe, maar doe het dan ook, de meeste opleidingen zijn zeer algemeen, stap is uit je comfort zone en ga eens op linie opleiden, i.p.v. op het veld 1 keer naar een sportschool, gebruik specialisten hiervoor, en voetbal simpel. Kom eens uit dat stoffige oude stramien. De wereld verandert, het voetbal ook, ga er mee om en zorg dat je weer aanhaakt zodat we over een jaar of wat kunnen zeggen "we doen weer mee" !
dinsdag 2 augustus 2016
maandag 1 februari 2016
Toch een motortje...
De geruchten waren er al, en op de beurzen kon je het in werking zien, de motor in de racefiets. Leuk - aardig maar niet te gebruiken voor en door de echte jongens en meiden, althans dat was mijn vermoeden.
daarom zeer verbaast, dat juist nu op een WK bij een zeer jonge dame dit is aangetroffen, in de cross waar denk je dan aan. Ik heb met belangstelling de persberichten en de opnames gevolgd, en eht verbaast mij niet dat een ieder een mening heeft, soms goed - soms slecht, de echte vraag is:
"wist de renster hiervan, of de ouders, of de begeleiding?" tot nu toe slappe excuses gehoord en gezien, en even duidelijk de KBWB en de UCI hullen zich in stilzwijgen. Zorgt alleen maar voor meer speculatie en beelden die wel..of niet kloppen.
Schuldig zijn en schuldig roepen zijn 2 zaken, laten we afwachten wat de bonden gaan zeggen en doen, dat er woede overheerst begrijpelijk, maar eerst eens zien wat de gedachte hierachter allemaal is, dan wel was.
------
De internationale wielerunie UCI heeft zaterdag bij het WK veldrijden in het Belgische Heusden-Zolder een fiets met een motortje erin in beslag genomen. De fiets behoorde toe aan Femke Van den Driessche, die meedeed aan de wedstrijd voor beloften.
Femke Van den Driessche moet rekening houden met een lange schorsing van de internationale wielerunie UCI, hoewel zij naar eigen zeggen geen weet had van het motortje in haar fiets bij het WK veldrijden.
Fietsfabrikant Wilier Triestina dreigt met een rechtszaak tegen Femke Van den Driessche, de Belgische veldrijdster die zaterdag bij het WK betrapt werd met een motortje in haar fiets.
daarom zeer verbaast, dat juist nu op een WK bij een zeer jonge dame dit is aangetroffen, in de cross waar denk je dan aan. Ik heb met belangstelling de persberichten en de opnames gevolgd, en eht verbaast mij niet dat een ieder een mening heeft, soms goed - soms slecht, de echte vraag is:
"wist de renster hiervan, of de ouders, of de begeleiding?" tot nu toe slappe excuses gehoord en gezien, en even duidelijk de KBWB en de UCI hullen zich in stilzwijgen. Zorgt alleen maar voor meer speculatie en beelden die wel..of niet kloppen.
Schuldig zijn en schuldig roepen zijn 2 zaken, laten we afwachten wat de bonden gaan zeggen en doen, dat er woede overheerst begrijpelijk, maar eerst eens zien wat de gedachte hierachter allemaal is, dan wel was.
------
De internationale wielerunie UCI heeft zaterdag bij het WK veldrijden in het Belgische Heusden-Zolder een fiets met een motortje erin in beslag genomen. De fiets behoorde toe aan Femke Van den Driessche, die meedeed aan de wedstrijd voor beloften.
Femke Van den Driessche moet rekening houden met een lange schorsing van de internationale wielerunie UCI, hoewel zij naar eigen zeggen geen weet had van het motortje in haar fiets bij het WK veldrijden.
Fietsfabrikant Wilier Triestina dreigt met een rechtszaak tegen Femke Van den Driessche, de Belgische veldrijdster die zaterdag bij het WK betrapt werd met een motortje in haar fiets.
donderdag 8 oktober 2015
Wielerseizoen bijna gedaan...of niet !
Alhoewel je duidelijk de blaadjes ziet vallen, en de fietsers zich opmaken voor de winter in eigen land of de laatste weg koersen in het verre en warme Abu Dhabi of zo, hebben we hier een ander fenomeen,Cyclocross, of veldrijden ;-)
Eigenlijk loopt het seizoen gewoon door, maar dan met andere helden van het stalen ros, wel bijna dezelfde commentatoren, sommige goed, een hoop rondt uit slecht. Die discussie loopt hier thuis al een seizoen lang, mijn zoon van 21 jaar weet natuurlijk alles beter, heeft een knie operatie gehad kan zelf nog niet op de fiets dus heeft een hoop koers gekeken.
Daarbij ergert hij zich groen en geel aan het commentaar wat soms bij een koers geleverd wordt, heb je er geen zin in...doe het dan niet !
We schakelen meestal tussen Sporza - Eurosport - NOS, wat mij (ons) dan opvalt is dat Sporza zijn huiswerk grondig doet, Eurosport een hoop achtergrond info heeft en de NOS...tja de NOS, droeftoeters van de bovenste plank. Mijn zoon heeft bijvoorbeeld al eerder gezien wie er in een ontsnapping zit, of valt, of drinken haalt dan de zogenaamde heren commentatoren aldaar.
Focus - mee bezig zijn - kijken - lezen - je zit er verdomme midden in, je ziet de helden van het ros voor bij komen, en nog gaan ze de mist in, het is eigenlijk te schandalig voor woorden dat hij vanaf de bank eerder een renner herkent met een shot uit de heli dan de commentatoren.
Zijn hobby zou eigenlijk zijn werk moeten worden, fietsen kan hij een beetje (afwachten op de knie) - monteur draait hij zijn hand niet voor om, en hij heeft ook de papieren daarvoor - commentaar geven mogelijk een nieuwe roeping, laat de beelden maar komen, ik ben benieuwd met de cross, nieuwe teams - nieuwe tenues,
Een hoog en ver beeld op de TV, "Nijs is weg" hoor ik achter me, hij heeft van Aerd en van der Haar mee, en ja...hij heeft gelijk, wat heerlijk is het toch om dit snel te zien, en Sporza ziet het ook...alleen wat later.
De sprint in Abu Dhabi, etappe 01, men mist de winnaar Guardini...wel hoor ik in de kamer zijn naam roepen...heeft een goede trein, en pas op voor Tommeke, tja...
In stilte een beetje trots, focus, zin in, mee bezig zijn, heeft hij toch iets geleerd van me ;-)
dinsdag 30 juni 2015
Tour voor Dummy's (dank ad)
Wie het hardst kan fietsen heeft gewonnen? Was het maar zo simpel. De Tour de France is een ingewikkeld spel. Sowieso is als eerste over de laatste finish gaan, geen garantie op de winst. Over een week begint het wielrencircus. Dit is wat u moet weten om te snappen waar iedereen het nou de hele tijd over heeft.
Waar het op neerkomt: de Ronde van Frankrijk, is de beroemdste wielerwedstrijd ter wereld. Hij begint dit jaar op 4 juli in Utrecht en eindigt op 26 juli in Parijs. Dan hebben de wielrenners 3360 kilometer gereden. Er zijn 21 etappes; 21 dagen waarop een stuk gereden wordt. De meeste etappes zijn tussen de 170 en 200 kilometer lang. De langste etappe is dit jaar 223,5 kilometer, de kortste die in Utrecht: 13,8 kilometer.
Ploegleider Nico Verhoeven © ANP.
Meedoen aan de Tour is niet voor iedereen weggelegd. Om mee te mogen fietsen, moet een fietser onder contract staan van een wielerploeg. Een van die ploegen is het Nederlandse Team Lotto-Jumbo, met ploegleider Nico Verhoeven. Hij bepaalt welke negen renners er naar de Tour mogen. Welke teams er meedoen is bepaald door de organisatie van de Tour, op basis van punten die gedurende het wielerseizoen gehaald zijn. Los daarvan worden er nog een paar zogeheten 'wildcards' weggegeven. Daarmee heeft de Tourdirectie de macht om het verloop van de Tour enigszins te beïnvloeden.
Amateurwielrenner, liefhebber en blogger over de Tour Niels Roelen van Wielerclub De Volharding uit Utrecht legt uit: ,,Sommige ploegen zijn aanvallend, andere wat minder. De ene ploeg maakt duidelijke keuzes in de taakverdeling onder de renners, de andere laat het op zijn beloop. Door een bepaald team te kiezen, kan de ASO een beetje koers maken. Het helpt voor zo'n wildcard trouwens wel als je toevallig een Franse ploeg bent.''
Amateurwielrenner, liefhebber en blogger over de Tour Niels Roelen van Wielerclub De Volharding uit Utrecht legt uit: ,,Sommige ploegen zijn aanvallend, andere wat minder. De ene ploeg maakt duidelijke keuzes in de taakverdeling onder de renners, de andere laat het op zijn beloop. Door een bepaald team te kiezen, kan de ASO een beetje koers maken. Het helpt voor zo'n wildcard trouwens wel als je toevallig een Franse ploeg bent.''
De ploegen die deelnemen aan de Tour, dat zijn er tweeëntwintig, leveren elk negen renners. Die renners zijn er in alle soorten en maten. Dat wil zeggen; hun fysiek is over het algemeen hetzelfde: een relatief mager bovenlijf op bonkige benen; maar er zijn tijdrijders en bergbeklimmers, sprinters en klassementsrijders. De sprinter kan vlammen; op volle kracht vooruit, maar dan moet het niet al te lang duren. In elke etappe zit uiteraard een eindsprint, maar ook een tussensprint. Die herkent u aan de bogen over de weg. Dat is geen gezellige versiering, maar het teken voor de sprinters in de Tour om tot de volgende boog alles te geven.
In de eerste etappe is geen tussensprint, maar in de tweede etappe, van Utrecht naar Neeltje Jans, is de tussensprint in Rotterdam. ,,Sprinters zijn lefgozertjes,'' typeert Roelen. ,,Er komt ook altijd wat spektakel bij kijken. Ze moeten bij een eindsprint vanuit een grote groep de laatste tweehonderd meter als een idioot naar voren. Dan breken er weleens vechtpartijen uit; duwen, trekken, een kopstoot.''
Voorts zijn er nog de bergspecialisten. Het schijnt een vak apart te zijn om tegen een berg op te fietsen. Hoe goed getraind alle wielrenners die meedoen aan de Tour ook zijn, ze kunnen lang niet allemaal goed klimmen. De klassementsrijder gaat voor de winst. Over het algemeen is hij een tijdrijder; een wielrenner die lang op een hoog tempo kan fietsen
In de eerste etappe is geen tussensprint, maar in de tweede etappe, van Utrecht naar Neeltje Jans, is de tussensprint in Rotterdam. ,,Sprinters zijn lefgozertjes,'' typeert Roelen. ,,Er komt ook altijd wat spektakel bij kijken. Ze moeten bij een eindsprint vanuit een grote groep de laatste tweehonderd meter als een idioot naar voren. Dan breken er weleens vechtpartijen uit; duwen, trekken, een kopstoot.''
Voorts zijn er nog de bergspecialisten. Het schijnt een vak apart te zijn om tegen een berg op te fietsen. Hoe goed getraind alle wielrenners die meedoen aan de Tour ook zijn, ze kunnen lang niet allemaal goed klimmen. De klassementsrijder gaat voor de winst. Over het algemeen is hij een tijdrijder; een wielrenner die lang op een hoog tempo kan fietsen
Robert Gesink is een van de kopmannen in de Nederlandse ploeg Team Lotte-Jumbo © ANP.
Zoals eerder gezegd, de meeste ploegen bepalen van tevoren wat de rolverdeling is. Zo heeft Team Lotto-Jumbo al bepaald dat Robert Gesink en Wilco Kelderman de kopmannen zijn. Zij moeten het podium op, als het aan de ploegleiding ligt. Een wielerploeg kent ook knechten: dat zijn (bijna) net zulke goede renners, maar met een andere rol. Zij fietsen voorop en leggen het tempo hoog, zodat niemand uit het peloton kan ontsnappen bijvoorbeeld, om later de kopman het klusje af te laten maken en het podium te laten beklimmen. Of ze zakken af naar de begeleidende auto om eten of drinken te halen, of zorgen ervoor dat de kopman naar een mooie positie in het peloton geloodst wordt.
Marcel Kittel verslaat Alexander Kristoff (M) en Andre Greipel (R) en viert het winnen van de laatste etappe in de Tour de France van 2014 © ANP.
En dan komt die finish in zicht en volgt een hele parade aan winnaars. Dat klopt, er valt veel te winnen. Niet in de laatste plaats geld; de winnaar kan 450.000 euro mee naar huis nemen. En een zoen van een mooie rondemiss, een handje van de plaatselijke burgemeester en zijn gewicht in camembert of een doos champagne. Waar het allemaal om draait, is de gele trui. Na elke etappe krijgt degene die op dat moment bovenaan staat in het klassement, een gele trui om de schouders. Bovenaan in het klassement kom je door het snelst te fietsen.
Wie na de finish in Parijs bovenaan staat; dus wie de hele afstand van de Tour, alle etappes bij elkaar opgeteld, het snelst afgelegd heeft, is de winnaar. Dat hoeft dus niet per se degene te zijn die feitelijk als eerste over de finish komt in Parijs. Hij kan in eerdere etappes al zoveel voorsprong hebben opgebouwd, dat de laatste etappe geen kwaad meer kan.
,,De winnaar krijgt trouwens niet één gele trui maar wel twintig,'' zegt Roelen. ,,Met korte mouwen, met lange, met een regenjas en ook nog een paar om uit te delen, het is een heel kledingpakket.''
Behalve de gele trui is er ook nog de bolletjestrui: wit met rode stippen. Die is voor degene die de meeste punten heeft verzameld in de bergetappes. Elke klim is door de organisatie gecategoriseerd; de vierde categorie is fluitend naar boven, de eerste categorie bijna niet op te komen.
De 'buitencategorie' spreekt voor zich; de Alpe d'Huez op 1834 meter is er zo een. De renners die het eerst boven op de berg zijn, krijgen punten; hoe moeilijker de berg, hoe meer punten. Wie er aan het eind het meest heeft, krijgt de trui. Voor sprinters is er de groene trui; ook zij sprokkelen punten in de tussen- en eindsprints. In elke etappe wordt de tijd gemeten. De snelsten krijgen punten. De witte trui is voor de beste jonge renner.
Wie na de finish in Parijs bovenaan staat; dus wie de hele afstand van de Tour, alle etappes bij elkaar opgeteld, het snelst afgelegd heeft, is de winnaar. Dat hoeft dus niet per se degene te zijn die feitelijk als eerste over de finish komt in Parijs. Hij kan in eerdere etappes al zoveel voorsprong hebben opgebouwd, dat de laatste etappe geen kwaad meer kan.
,,De winnaar krijgt trouwens niet één gele trui maar wel twintig,'' zegt Roelen. ,,Met korte mouwen, met lange, met een regenjas en ook nog een paar om uit te delen, het is een heel kledingpakket.''
Behalve de gele trui is er ook nog de bolletjestrui: wit met rode stippen. Die is voor degene die de meeste punten heeft verzameld in de bergetappes. Elke klim is door de organisatie gecategoriseerd; de vierde categorie is fluitend naar boven, de eerste categorie bijna niet op te komen.
De 'buitencategorie' spreekt voor zich; de Alpe d'Huez op 1834 meter is er zo een. De renners die het eerst boven op de berg zijn, krijgen punten; hoe moeilijker de berg, hoe meer punten. Wie er aan het eind het meest heeft, krijgt de trui. Voor sprinters is er de groene trui; ook zij sprokkelen punten in de tussen- en eindsprints. In elke etappe wordt de tijd gemeten. De snelsten krijgen punten. De witte trui is voor de beste jonge renner.
© epa.
De eindeloze analyses, lofzangen en verslagen op radio en tv en in de kranten en de bladen doen vermoeden dat je nogal beslagen ten ijs moet komen om de lol van de Tour in te zien. U kent nu feitelijk de regels. Die zijn niet heel ingewikkeld. Wat het ingewikkeld maakt, is het spel. Monique Huijdink schreef twee boeken over wielrennen en neemt al jaren drie weken vrij om tijdens de hele Tour aan de buis gekluisterd te zitten. ,,Het is een ploegenspel, een kwestie van tactiek. Het is prachtig om te zien hoe vaak ze vals spelen, welke trucjes er gebruikt worden. De beste wint lang niet altijd, de slimste wel.''
Om dat in te kunnen zien, is volgens Huijdink wel wat geduld en toewijding nodig. ,,Als je het begrijpt, is het veel leuker om ernaar te kijken. Dat is niet heel moeilijk. Zet eens de tv aan tijdens de Tour. Die commentatoren moeten urenlang doorpraten, dus die leggen heel veel uit. Je hoeft niet eens echt voor de tv te gaan zitten, als je het maar hoort.
Wat haar het meest raakt, is de romantiek van de sport. ,,Die grote rondes zijn de zwaarste wedstrijden die er bestaan. Wat die mannen doen, is onvoorstelbaar zwaar en heldhaftig. De ene dag kan een wielrenner nog een eenvoudige boerenjongen uit Bretagne zijn, de volgende dag kan hij een etappe winnen. Niets is wat het lijkt, want wie vandaag de winnaar is, kan morgen uit de Tour liggen. En die prachtige beelden, alleen daarom al is het de moeite waard om te kijken.''
Om dat in te kunnen zien, is volgens Huijdink wel wat geduld en toewijding nodig. ,,Als je het begrijpt, is het veel leuker om ernaar te kijken. Dat is niet heel moeilijk. Zet eens de tv aan tijdens de Tour. Die commentatoren moeten urenlang doorpraten, dus die leggen heel veel uit. Je hoeft niet eens echt voor de tv te gaan zitten, als je het maar hoort.
Wat haar het meest raakt, is de romantiek van de sport. ,,Die grote rondes zijn de zwaarste wedstrijden die er bestaan. Wat die mannen doen, is onvoorstelbaar zwaar en heldhaftig. De ene dag kan een wielrenner nog een eenvoudige boerenjongen uit Bretagne zijn, de volgende dag kan hij een etappe winnen. Niets is wat het lijkt, want wie vandaag de winnaar is, kan morgen uit de Tour liggen. En die prachtige beelden, alleen daarom al is het de moeite waard om te kijken.''
Voor Roelen zijn de tragiek en het heldendom de reden om de komende weken alles van de Tour te willen weten. ,,Het is een heroïsche sport. In tegenstelling tot een voetballer die al omvalt als je naar hem blaast, zal een wielrenner die valt opstaan en naar zijn fiets kijken. Als die het doet, gaat hij door. Er zijn metaforen met de klassieke mythologie, met goden die proberen te pesten en goden die helpen, maar ook met het leven. Je ziet een renner soms sterven op een berg, de frustratie als het niet lukt.''
zaterdag 14 februari 2015
De Omloop...
De Omloop …
Het verlangen wordt
dag na dag heviger.
Er wordt al volop gekoerst,
maar in warme oorden,
ver van hier.
Niki won in Qatar,
maar ik kan er nauwelijks
blij om zijn.
De Terp hoort op de kasseien,
met regen, wind en de geur van stront.
Nog twee weekjes wachten,
en dan barst het los.
De Omloop mag dan van het Nieuwsblad zijn,
voor mij en vele liefhebbers
blijft het de enig echte omloop van het volk.
Foto: © Cor Vos
UCI, CAS, WADA en andere partijen
 | Helaas lezen we het nog te vaak, een wielrenner die betrapt wordt op, of in elk geval positief bevonden wordt voor het gebruik van een verboden middel. Hoe gaat het dan verder, want we horen in het nieuws namen van verschillende instanties, zoals het WADA, de UCI en het CAS |
Even een korte uitleg.
UCI
UCI (Frans: Union Cycliste International) is de internationale organisatie voor de wielersport.
De UCI verstrekt wielerlicenties aan renners en leden-landen. Het verstrekt richtlijnen over inrichting, verloop en kalender van de wedstrijden. Het reguleert de maatregelen in verband met dopingbestrijding. De UCI organiseert ook het Wereldkampioenschap wielrennen, waarin nationale ploegen vertegenwoordigd zijn, in tegenstelling tot de andere wielerwedstrijden, waar commerciële ploegen strijd leveren. De UCI heeft sinds 27 september 2013 als voorzitter de Brit Bryan Cookson.
De UCI verstrekt wielerlicenties aan renners en leden-landen. Het verstrekt richtlijnen over inrichting, verloop en kalender van de wedstrijden. Het reguleert de maatregelen in verband met dopingbestrijding. De UCI organiseert ook het Wereldkampioenschap wielrennen, waarin nationale ploegen vertegenwoordigd zijn, in tegenstelling tot de andere wielerwedstrijden, waar commerciële ploegen strijd leveren. De UCI heeft sinds 27 september 2013 als voorzitter de Brit Bryan Cookson.
WADA
WADA is het world anti-doping agency ofwel het wereldantidopingagentschap. Het is een onafhankelijke organisatie, opgericht (1999) en bestuurd door het IOC (Internationaal Olympisch Comitee). Het doel van de oprichting was het bestrijden van doping in de sport, dus niet specifiek het wielrennen. Voorzitter is momenteel John Fahey.
CAS
Laatste belangrijke speler is het CAS wat staat voor Court of Arbitration for Sport. Dit is een onafhankelijk tribunaal voor het beslechten van geschillen op het gebied van sport. Het CAS is opgericht in 1984 op initiatief van het IOC. Het hof telt ongeveer 150 rechters uit 55 landen. Sinds 1994 staat het CAS grotendeels los van het IOC, waardoor de onpartijdigheid beter gewaarborgd kan worden.
Positief, en nu ?
Wat gebeurd er nu als een sporter, laten we het geval Contador voor het gemak nemen, positief bevonden wordt. Als eerste wordt de renner tijdens een koers (in het geval van Contador tijdens de Tour de France 2010), of bij een zogenaamde out-of-competition controle positief bevonden. Deze controle wordt uitgevoerd in opdracht van de UCI. Zodra de UCI een positieve controle constateerd, vragen zij het WADA om hun expertise. Het WADA controleert aan de hand van de anti-dopingrichtlijnen en de omstandigheden van de sporter of er sprake is van een positieve controle. Is dit zo, dan kan zowel de sporter, als de UCI direct een contra-expertise aanvragen, waarbij het afgenomen medium (urine, bloed) nogmaals gecontroleerd wordt. Indien deze controle ook positief is, begint het spel pas echt.
Verzoek UCI
De UCI zal in dat geval de wielerorganisatie van het land waarin de renner ingeschreven staat (in het geval van Contador is dit Spanje) vragen om de renner te horen en te vervolgen. Stel dat de Spaanse wielerunie tot dezelfde conclusie komt als de UCI en het WADA, dan kan Contador een straf opgelegd worden (even los van het direct op non-actief stellen na de positieve controle). Het verdict van de lokale wielerorganisatie kan ook vrijspraak zijn. In dat geval is de renner weer vrij om te koersen.
Hoger beroep
In beide gevallen (veroordeling inclusief schorsing of vrijspraak) kan zowel de renner, als de UCI de zaak voorleggen aan het CAS. Het CAS is het laatste adres waar de partijen kunnen vragen om een oordeel. Dit is dus een soort hoger beroep. De uitspraak van het CAS is vervolgens bindend.
Nieuwe ontwikkelingen, Claudia Pechtstein - januari 2015
In januari 2015 heeft zich een bijzondere ontwikkeling voorgedaan. De Duitse schaatsster Claudia Pechstein had het hele bovenstaande traject doorlopen. In haar geval niet met de UCI maar met de ISU, omdat dit de internationale schaatsunie is. Uiteindelijk werd ze door het CAS voor twee jaar geschorst. Dit heeft Pechstein vervolgens aangevochten bij de burgerrechter in München. Deze heeft nog geen uitspraak gedaan, maar wel de aanklacht aangenomen. Hierdoor wordt de hele zaak opnieuw geopend en bekeken. De beslissing van de rechtbank in München is uniek omdat sporters hierdoor de kans geboden wordt om besluiten van het CAS, het hoogste tribunaal in de sport, aan te vechten.
donderdag 22 januari 2015
Abonneren op:
Posts (Atom)