Hoe trots kan iemand zijn, en op wie zou je zeggen...wel ik ben apen trots op mijn zoon, een redelijk goede keeper, die gevolgd wordt door diverse BVO's, maar ook al met zijn 16 jaar (begonnen met 15) in het tweede team speelt van onze club. Nou ja speelt...hij zit als reserve keeper bij het tweede en doet dit naar behoren, afgelopen Maandag altijd leuk met Pasen voetballen, moesten we naar DCV, wat er ook allemaal gebeurde, zoonlief moest er in...en wel in de spits ?!
Spits dachten we nog, als dat maar goed gaat ;-) Maar het ging goed, hij scoorde de 2-4 waardoor wij weer lucht kregen op een giga wijze, dat het team en de supporters aardig uit hun dak gingen was helemaal top..!
Na de wedstrijd had hij 1 opmerking, toch niet lekker gespeeld er had meer ingezeten, dan ben je met je 16 jaar wel aan het nadenken, en analyseren...het hele plaatje gaf mijn kippenvel over mijn hele lichaam, trots op zijn prestatie en trots op het feit dat beide beentjes op de grond blijven, hebben we toch nog iets goeds gedaan als ouders.
